Elif Gibi...

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek

Elif Gibi...

Mesaj tarafından momobjk Bir Perş. 23 Nis. 2009, 12:16







Elif gibiydi bütün zamanlarım...
Yüreğim elif gibi tek ve birdi...
Baharın efsunlu elleriyle aceleden merhaba dediği günlerin birinde selamlaştı yüreklerimiz. Leylaklar kokularının en güzelini sürünmüş, saçlarını rüzgârların en yumuşağıyla tarayıp gelmişlerdi bahçelerin en kuytusuna. Süzgün bulutlara inat güneşin ısıtan ellerine teslim ettikleri yapraklarını kurutuyorlardı.


Gün akıyordu, rüzgâr esiyordu, zaman esniyordu. Bahar elif gibi yalnızdı üstelik. Kış gitmiş, yaz çok uzaklardaydı.
Gülzar, lalelerin işgali altındaydı. .
Yüreğim senin...


En sevdiğim çiçeklerdi...
Frizyalar, sümbüller, leylaklar... Mordan eflatuna uzayıp giden renk cümbüşünün girdabına düşmüştü yüreğim. Bir tatlı füsundu mevsim. Denizin en mavisi, göğün en derini, rüzgârın en serini dört bir yandan yakalamıştı yüreğimin taraçalarını. En gezgin avare fısıltılar düşmüştü ruhumun kuytularına. Hüzün nöbet tutuyorken, sevincin, neş’enin eli değmezken ruhuma, sen çıkmıştın ansızın yollarıma. Sana yürüyordum. Ben yürüdükçe sen uzaklaşıyordun. Kaçıyordun.
Mevsimlerden bahardı, güzel günler kapıdaydı sanıyordum...
Yollar çiğdemlerin işgali altındaydı...
Ben senin...


Baharın eteğinden, senin ellerinden tutamadan, bir frizya demetini ellemeden düştüm yalnızlığın girdabına... Bir derin acı yakaladı yüreğimi dört yandan. Zaman aktı bir anda. Uzun yıllar geçmiş gibi bir hasretin tufanına tutuldum. Yağdı üzerime sağanak sağanak... Dönüp gittin bir daha dönmemecesine. Bütün ezgilerim yarım kaldı. Sustu en sevdiğim şarkılar. Bütün sözlerin dili tutuldu ansızın. Bir yanık kemankeş gibi inledi yüreğim. Yaralı bir ceylan gibi seyrek sepirdek gibi düştüm peşine.
Yetişemedim...
Sürüklendim, sel oldum peşinden. Aktım. Yetişemedim işte yetişemedim...
Üstelik mevsim bahardı...
Vadiler ipil ipil yağmurun işgalindeydi.
Yüreğim senin...


Bir akşam hüznün derin sularında çırpınırken yüreğim...
“Ne füsun ettin ruhuma böyle, söyle sevgili söyle” diyen bir şarkı tırmaladı ruhumun en naif yaralarını... Yaralarım kanadı yeni baştan. Vefasızlık yeni baştan demlendi buğulu bir çay gibi. Tüttü yüreğimde derin bir hasret. Kekremsi bir acı delip geçti bağrımı. Kıskanç bir ok gibi değdi yüreğime. Elif gibi yalnız, elif gibi tek olmak duygusu yıkadı kalbimin ağlarını. İhanet törpüledi bütün hislerimi.
Vefasızlık yeni baştan demlendi buğulu bir çay gibi... Yudum yudum içtim, geçtim kendimden.
Sen ki göğümün kameriydin zifir gecelerimde...
Ve giderken...
Gömüldüm karanlıkların en derinine, tükendim…
Karardı dünyam, ay parçalandı...
Gökler yıldızların işgalindeydi...
Ben senin...


İşte böyle...
Bu hikâye başlamadan bitti işte...
Başlayıp biten hikâyelere inat başlamadan bitti bu hikâye. Bir rüya gördüm. Düş sendin. Bir bahara düştüm, frizya sendin, leylak sen... Bir katre idim ırmak sendin yanıbaşımda akan... Ben bir yokuştum dağ sen aşamadığım... Ben bir dikendim, gül sen, her dem kanatan... Ben bir söz idim, ezgi sen, ağlatan, inleten sen...
Sen bir bahardın güz ben.
Bahar geçti, gül soldu, leylaklar hayal oldu...
Mevsimlerin koynunda saklı bir yedi iklimdin muhayyel...
Aşk zamanın işgalindeydi...
Ben senin...




Meryem Aybike Sinan

momobjk
momobjk
LEVEL 2

Erkek
Yaş : 29
Şuku : 6
Mesajlar : 70
Konum : Fransa
Entry Puanı : 3769
Kayıt Tarihi : 18/04/09

Uyarı yok

Kullanıcı profilini gör

Sayfa başına dön Aşağa gitmek

Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön


 
Bu forumun müsaadesi var:
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz